Nee, ik ga hier helemaal geen geheim verklappen. Er is namelijk geen geheim, want YouTube zegt het zelf op haar blog.

Waar ik het in hemelsnaam over heb?

YouTube maakte gisteren bekend dat ze erover zaten te denken om een ‘click-to-buy’ optie toe te voegen aan de filmpjes op hun site. Hiermee kun je in de toekomst een filmpje of liedje dat je leuk vindt (tegen betaling) downloaden. Je wordt dan meteen doorgelinkt naar iTunes of eBay e.d.

Leuk, maar het wekt nog wel vragen op. Want hoe gaat YouTube dit precies aanpakken met copyrights? Fan-based filmpjes kunnen op deze manier wellicht flink in de verdrukking komen, ook omdat de betalende adverteerders best wel eens hoger in de zoekresultaten terecht kunnen komen dan de filmpjes met de meeste views. Of niet? De toekomst zal het uitwijzen.

En hoe wil YouTube omgaan met consumenten die filmpjes over producten of bedrijven maken en/of posten? Krijgen zij een geldelijke beloning hiervoor? Het zou niet eerlijk zijn als zij niets betaald kregen, terwijl hun filmpje wel als reclame wordt gebruikt door een of ander groot bedrijf.

Buiten bezorgde makers van filmpjes, zijn er ook sommige consumenten die niet enthousiast reageren op dit nieuws. Onder andere omdat ze bang zijn dat dit geen goed gaat doen voor de kwaliteit van YouTube. Dat is begrijpelijk, maar ter vergelijking: ook Google heeft een systeem gevonden waarmee adverteerders (en Google zelf) geld kunnen verdienen, zonder dat de consument daar nadeel van ondervindt. Het is te hopen dat de uiteindelijke oplossing van YouTube ook hun eigen kwaliteit waarborgt.

Er zijn ook kansen

Natuurlijk liggen er ook veel kansen. Want wat dacht je ervan als jij een adverteerder was en je erachter kwam dat je ineens geld kon verdienen door het plaatsen van een viral. Waarschijnlijk zou je het wel warm krijgen van dit idee.

Het succes van je viral zou ineens niet meer alleen afgemeten kunnen worden aan het aantal views dat je ermee behaalt, maar ook aan de conversie die het oplevert. Daarnaast kun je ineens precies zien wie er op je viral klikt: welke leeftijd, waar vandaan, etc.

Ook voor reclamebureaus is het interessant om hiervan op de hoogte te blijven. YouTube zou hierdoor wel eens een (nog) belangrijk(er) onderdeel in je communicatiemix kunnen worden.

Wil je het YouTube bericht nalezen, kijk dan op de YouTube blog

Ongeveer anderhalve week geleden werkte ik aan een nieuwe productbrochure voor een bepaalde B2B klant van het reclamebureau. De klant had vorig jaar een Frans bedrijf overgenomen en wilde daarmee een nieuwe weg inslaan.

Daarbij hoorde natuurlijk o.a. een nieuwe uitstraling en tone-of-voice, welke mijn pakkie an was. Ook was een goede productnaam gekozen binnen de nieuwe stijl van het bedrijf.

Alles was – dacht ik – al een week goedgekeurd, toen de klant toch besloot om terug te krabbelen. De vraag kwam of we toch maar een andere productnaam wilden verzinnen, gelieve net zoals bij de vroegere producten iets dat eindigde op de letters ‘is’.

De creatieve afdeling heeft het al de hele week niet gemakkelijk met klanten, dus al steunend en zuchtend werd mij dit nieuws verteld. Gelukkig had ik binnen 3 seconden de perfecte nieuwe naam gevonden, namelijk: de “Ergernis.”

Natuurlijk vliegen de dagen bij jou net zo snel voorbij als bij mij. Maar misschien heb je toch even een momentje gehad waarop je je afvroeg hoe het met me gaat op mijn afstudeerstage…

Okay, dat was misschien een wat ijdele hoop van mij, maar desondanks zal ik je een ongevraagde update geven. Ik ben namelijk heel erg blij met hoe ik terecht ben gekomen! Naast mijn super uitdagende opdracht over E-marketing, is het reclamebureau er vorige week achter gekomen dat ik ook handig ben voor het uitvoeren van schrijfopdrachten. Daar ben ik die hele week mee overspoelt, maar ook deze week staat er weer iets spannends op de agenda. Daar hoor je snel meer over!

Je zou zeggen dat als ik blij ben en het bureau ook, dat de school dat dan ook wel zal zijn. Maar niets is minder waar! Na drie weken lang overleg, is mijn opdracht nog steeds niet helemaal rond. Slechte reclame voor de HAN, maar gelukkig heb ik nu wel een fijne stagedocent. Met hem komen we er hopelijk wel uit.

Genoeg over mij gepraat, laten we het nu eens over jou hebben. Je bent op zoek naar iets leuks, iets origineels. En zo niet, dan vind je het waarschijnlijk toch leuk wanneer ik wat voor je heb.

Misschien iets wat nuttig is, zoals een zelfroerend koffiekopje!

Of gewoon iets waarom je kunt lachen? Misschien leidt dit idee wel tot wat doe-het-zelven in je eigen kantoor.

EepyBird’s Sticky Note experiment from Eepybird on Vimeo.

En doe dit maar eens na!

Ook kan het zijn dat je graag geïnspireerd zou worden door wat Out Of The Box muziek. Wie weet is dit wel iets dat je helpt.

En misschien wil je wel een originele en verpletterende indruk maken. Als je een vrouw bent, zullen deze wimpers van Shu Uemura je vast heel erg aanspreken!

Zo, hiermee ben je vast weer even zoet.

Vermoeide ogen, een dampende kop koffie voor mijn neus en sinds lange tijd weer een Apple computer. Vier hardwerkende mensen omringen me in de kleurrijke studio 02. Enkele dagen geleden kende ik hen nog niet, maar nu spendeer ik het grootste deel van elke werkdag met hen. Het is weer even wennen aan het vroege opstaan en het ’s avonds op tijd naar bed gaan wil ook nog niet zo goed lukken na mijn lange zomervakantie.

Waarschijnlijk was het mijn laatste 2 maanden durende vrije zomer, want sinds een paar dagen ben ik aan het afstuderen. Ik heb een leuke plek weten te veroveren bij een reclamebureau in ’s-Hertogenbosch. Waar ga ik mij mee bezig houden? Als alles goed gaat, wordt dit bureau dankzij mijn afstuderen hier straks erg goed in E-marketing. Daarnaast mag ik wat schaduwopdrachten op het gebied van copywriting doen. (Sssshh! Vertel het niet aan school want die willen dat ik puur strategisch afstudeer.)

Maarrrrreeeh, het is een jaar stil geweest op deze blog. Wat is er allemaal gebeurd in de tussentijd?

Mijn vorige stage heb ik goed afgerond en een 9.0 gekregen voor mijn werk daar. Na dat nieuws gehoord te hebben, raapte ik eerst mijn onderkaak van de grond af en slaakte het raarste ongelovige lachje van mijn leven. Pas na een dag was mijn blije grijns weer een beetje bijgetrokken.

Daarna kwamen weer twee semesters op school, beiden helaas in Arnhem. Buiten dat ik een jaar lang heel veel boeken heb verslonden in de trein, heb ik ook nog enigszins productieve dingen gedaan.
Het eerste halve jaar heb ik een plan geschreven voor radiozender Nijmegen 1, die destijds nog niet on air was, en mede de HAN KAN Marathon georganiseerd.
Het tweede halve jaar heb ik veel tijd besteed aan een geïntegreerd communicatieplan voor De Driestroom in Elst en heb de specialisatie Creative Design gevolgd.

Beide semesters waren vreselijk druk (zeker omdat ik elke dag in totaal zo’n 4,5 uur reistijd nodig had), waardoor ik weinig tijd over had om te bloggen. Gelukkig ben ik nu weer terug in Den Bosch (maar 10 minuten met de trein), dus begin ik aan een nieuwe stroom van berichten.

Misschien is het maar het best als ik deze begin met het geven van een hele goede TIP.
In de meest linkse kolom van deze blog staat namelijk een blokje waar je je kunt abonneren op mijn blog. Dan krijg je iedere keer wanneer ik iets post een email met daarin mijn nieuwste bericht.

Kijk, dat is nou handig.

In een reclamebureau moet je soms creatief zijn… Bijvoorbeeld wanneer je feedback nodig hebt en je stagebegeleider c.q. de baas steeds niet aanwezig is omdat hij bijvoorbeeld een week lang filmpjes moet gaan schieten.

Laat het nou net zo wezen dat ik mij vorige week in die exacte situatie bevond…

Allereerst ga je het zelf proberen op te lossen. Je gaat verder aan de dingen waar je verder mee kunt, je vraagt andere mensen om antwoorden die je nodig hebt en wanneer je stagebegeleider even aanwezig is: meteen van je laten horen. “Denk je nog aan me? Ik wil mijn laatste opdracht nog even doorspreken.”

Wanneer je merkt dat ‘de dingen waarmee je verder kunt’ steeds schaarser worden en je al bijna een week geen feedback hebt gekregen, dan ga je andere mensen inschakelen. “Goh, doe jij hier de planning? Kun je mijn feedback even op de planning zetten dan, want ik dreig een beetje vergeten te worden door mijn stagebegeleider….   Oh, kun je hem niet plannen? Onplanbaar? Nou ja, dan verzin ik wel iets nieuws.”

Vervolgens ga je naar een gevaarlijke account manager. “Zeg, ik wil graag feedback van mijn stagebegeleider en iedereen zegt me dat ik daarvoor bij jou moet zijn.”

            De vrouwelijke account manager reageert hier natuurlijk lachend en met stralende ogen op. “Ja, iedereen zegt dat je dan bij mij moet zijn, ik weet niet waarom.”

            “Ik heb echt je hulp nodig, want ik moet over 1,5 week 3 onderzoeken af hebben. Hier wordt mijn punt voor deze stage op gebaseerd, dus als ik niet snel feedback krijg, heeft dat misschien ernstige gevolgen,” smeek ik. Vervolgens laat ik mijn kwaadaardige zijde aan het woord, “Bovendien zeggen al mijn vrienden dat ik zijn stoel vol met roze post-its moet plakken.”

Zulke dreigementen trekken de aandacht van alle de hele account afdeling. “Jaaaaaaaa, doen!!! GAAF!!!” klinkt het door de hele ruimte.

            Echter, dan moet op het juiste moment de juiste persoon langslopen, welke het laatste deel van het gesprek opvangt. Dit is je redder in nood.

“Wat dacht je er  van,” zegt hij, “om zijn stoel op te pakken – hij heeft immers een hernia gehad en kan niet in een andere stoel zitten – en die stoel naast jouw bureau neer te zetten. Dan moet hij die stoel wel een keer op komen halen.”

Het plan wordt geperfectioneerd met het idee van een heuse gijzelingsbrief welke die avond zal worden gemaakt. “Als je vandaag geen feedback krijgt,” knipogen de account managers me toe, “voeren we het plan morgenvroeg meteen uit!”

Een plan doet wonderen.

Die dag begint naarmate de tijd verstrijkt een bepaalde afdeling steeds meer in z’n handjes te wringen en af en toe vang ik een verdacht gniffelend geluid op… Of verbeeld ik me dat maar?

Aan het eind van de dag zie ik dat mijn stagebegeider weer heel even terug is op het bureau. Ik besluit hem nog één kans te geven.

            Klop, klop!

            “Heb je misschien vandaag nog heeeeeeel eventjes de tijd om mij feedback te geven?”

Alsof hij het onheil al aan voelde komen….
            “Ja!” reageert hij enthousiast, “Ik heb NU tijd. Pak je paperassen maar, dan nemen we alles meteen even door.”

Na de feedback ga ik langs de afdeling account en vertel ze knipogend, “We hoeven morgen geen stoel te jatten.”

            “Heh, jammer…” klinkt het collectief. “Hihihihihhi,” doet een klein stemmetje op de achtergrond.

Ik ga terug naar mijn eigen afdeling om verder te werken aan mijn opdrachten, maar een paar minuutjes later klopt er iemand aan de deur. Het glunderende hoofd van een bepaalde account manager steekt door de half open deur.

            “Je hebt dus je feedback gekregen,” zegt ze.

            “Ja,” antwoord ik.

            “Alle feedback die je wilde?” vraagt ze door.
            “Jup.”
            “Ben je er helemaal tevreden mee?” wil ze weten.

            “Jawel hoor,” beaam ik.

            “Zeker weten?”

            “Zeker weten.”

“Jammer,”  besluit ze, “Nou ja, misschien de volgende keer dan maar…”

Vandaag is voor mij zo’n typische maandagochtend-vrijdagmiddag. Daarmee bedoel ik dat het een vrijdagmiddag is die voelt als een maandagochtend.

Je kent het wel, op maandagochtend kom je half-slaperig op school of werk en bedenkt je dat je ‘nog een hele week moet’. Je hebt er helemaal geen zin in. Het gevoel eindigd ergens in de middag nadat je jezelf bij de feiten hebt neergelegd en opgeknapt bent door enkele koppen koffie.

Op vrijdagmiddag is het eigenlijk precies hetzelfde verhaal, maar dan zonder de vermoeidheid. Echter, je ‘moet nog 5 uur’. En die 5 uur duren voor jou dan net zo lang als dat de rest van de week leek op de vorige maandagochtend. Je zit te puffen en te zuchten, maar de tijd kruipt voorbij. Telkens als je naar de klok kijkt zijn er telkens nog maar 2 minuten voorbij, terwijl je voor je gevoel zeker weet dat het er 10 waren.

            Het nadeel is dat dit gevoel niet rond de middag eindigd, maar pas  aan het eind van de dag en het voordeel is dat wanneer dat moment is aangebroken het lang verwachte weekend begint.

Snel haast ik me dan naar huis, ga eten, douchen, omkleden en om half 8 alweer aanwezig zijn in de zaal waar het 90^ste verjaardagsfeest van mijn opa gevierd gaat worden. Ik kijk er best wel naar uit; het wordt zeker weten gezellig. Maar ja…. Ik moet nog een paar uur. Hehe…

  …Je weet wat ik bedoel.

Leuk hoor, het reclamevak leren. Je leert niet alleen hoe je geld kunt verdienen met dat wat je het liefste doet, maar ook in het leven van alledag kan het soms heel leuk uitpakken.

Nu weet je al van mijn hobby en geesteskind Howling Riot, waarbinnen copywriting regelmatig goed van pas komt. En, niet te vergeten, ook op deze blog is het een voordeel. Maar hier niet alleen: het is namelijk ook heel handig wanneer je een cadeau iets extra’s wilt meegeven.

Niet zo lang geleden vierde ik met mijn vriend Pieter zijn 22^e verjaardag. Ik had voor hem een ketting gekocht met een sleutel en een slot er aan. Omdat het inpakpapier op was, besloot ik er een mooi leren zakje voor te maken. Daardoor kreeg het een mooie, oude look. Maarrrrrrr… Het was nog niet compleet zonder een stukje copywriting, dus ik pakte een stukje papier wat ik later op zou rollen en er een rood lint omheen zou strikken.

Die avond, nadat Pieter het zakje had opgengemaakt en de ketting om zijn nek had gedaan, opende hij het opgerolde papier en las de volgende boodschap:

“Schatje, het spijt me dat ik niet zo romantisch ben om je een ring of iets anders cadeau te geven.

Nee, eerlijk gezegd, nu ik toch de kans heb, leg ik je liever maar meteen ‘aan de ketting’!”

Hij kon goed lachen om deze grap, maar nu begin ik toch een beetje te vrezen voor mijn eigen verjaardag over een maand….

Het is al een paar weekjes stiller geweest op deze blog dan normaal gesproken. Na maandenlang trouw geblogt te hebben: heb ik een goed excuus? Ja, die heb ik.

Afgelopen weekend stond ik namelijk als dealer voor Howling Riot op een beurs (Animecon). Howling Riot is een groep manga artiesten die internationaal hun eigen boekjes uitgeven. Mijn taak is om de hele bende te organiseren en om teksten & verhalen voor hen te schrijven.

Omdat ongeveer een maand geleden bleek dat we ons geplande boek ‘never nooit niet’ op tijd af konden krijgen, besloten mijn vriendin Els en ik om snel een klein teaser boekje te gaan maken met een lage oplage (75 stuks) en prijs (2,95 euro). Deze konden we dan op de beurs verkopen als zijnde een special edition.

Vanaf dat moment begon een eindeloze reeks aan slapeloze nachten en een afname aan posts op deze blog.

Het resultaat mag er wezen: een verhaal over postbodes in een tijd waar dino’s op Aarde zijn losgelaten. Deze onfortuinlijke postbodes moeten veel gevaren trotseren om belangrijke zaken als medicijnen van stad naar stad te vervoeren.

            Dit niet al te standaard onderwerp zorgde ervoor dat veel mensen er smakelijk om konden lachen en al complimenten gaven over het verhaal nog voordat ze het gelezen hadden.

In dit geval bleek heel duidelijk dat een goed stripboek niet alleen mooie plaatjes bevat, maar ook een boeiend verhaal verteld.

Echter, dit geld niet alleen voor stripboeken of fictie. Het geld ook in de reclame. Als copywiter moet je namelijk goed verhalen kunnen vertellen om je doelgroep te boeien.

            Bovenstaande was mijn eerste les tijdens mijn huidige stage. Mij was de eerste dag gevraagd om een artikeltje te schrijven voor een blad. Ik kreeg wat materialen die ik kon gebruiken en een uitleg.

Natuurlijk wilde ik een goede indruk maken dus begon ik ontzettend veel informatie te zoeken over dit (voor mij erg moeilijke) onderwerp. Ik schreef mijn artikeltje en durfde het vervolgens bijna niet in te leveren.

            “Ooohhwwww, als het maar goed is!!” smeekte ik de hemel, alsof ik hoopte dat ze dit keer wat terug zouden zeggen of dat ze iets voor me zouden regelen. (maar nee, zo gemakkelijk gaat dat niet…)

Een paar dagen later kreeg ik feedback op mijn artikel. Mijn stagebegeleider had het aangepast en liet me de versie zien die uiteindelijk naar de klant was gegaan. We begonnen er over te praten en hij vertelde me dat het heel belangrijk is om je lezers te amuseren. Ze kiezen namelijk vrijwillig of ze je werk willen lezen of niet en daarom moet je ze entertainen. Het is namelijk niet de bedoeling dat je teksten (om maar even in extremen te spreken) lezen als een fantasieloze handleiding.

Eigenlijk wist ik dit stiekem wel, maar doordat ik te veel mijn best wilde doen en me te veel zorgen maakte, had de tekst een wat stijver karakter gekregen.

Recentelijk kwam ik er achter dat veel copywriters fictie gebruiken als een van de inspiratiebronnen voor technieken om een tekst interessant en meeslepend te maken. Vandaar dat ik in de komende tijd op deze blog wat meer tips wil gaan geven over storytelling in de context van copywriting.

Kijk er naar uit!

Nee, het is geen grap! Serieus: ook reclame krijgt een ‘i’ voor zijn naam. Vanaf morgen lanceert Friesland Foods namelijk de eerste Nederlandse i-Ad.

Hier een bericht daarover:

“Chocomel i-Ad in première
16-05-2007 – Friesland Foods is de eerste voedingsmiddelenfabrikant in Nederland die gebruik gaat maken van een interactieve tv-commercial (i-Ad). Voor het merk Chocomel is een i-Ad ontwikkeld. De i-Ad is een test binnen het adverteerders platform IDBC: de leer- en experimenteeromgeving van BVA op het gebied van Interactieve Digitale Beeldscherm Communicatie. Van morgen tot en met 27 mei kunnen de 500.000 abonnees met een digitale set top box van UPC een i-Ad van Chocomel zien, binnen het RediTV format (het eerder geïntroduceerde herkenbare ikoon van IDBC).

De commercial zal worden uitgezonden via NL1, 2, en 3 (STER), RTL 4 en 5 en Tien. Tijdens de Chocomel-commercial ‘Mokkenactie’  worden de kijkers door een actiebanner opgeroepen de rode knop van hun afstandsbediening in te drukken. Er komt dan een zogenoemde ‘microsite’ in beeld. Een beeldvullende omgeving van Chocomel, waar in een venster rechtsboven de tv-uitzending te zien blijft. Op het scherm wordt extra informatie over de Chocomel  ‘Mokkenactie’ vermeld en krijgt de kijker de mogelijkheid om deel te nemen aan de actie. Door middel van het intoetsen van het e-mailadres wordt er een gratis code per e-mail toegestuurd en kan men voor een Chocomel-mok sparen.”
Bron: reclameweek

In het buitenland is men al wat langer bekend met deze i-Ads. Een goed voorbeeld komt van het bureau Red Bee, welke in 2005 voor keten Boots op deze manier aan de ‘3 for 2 Mix & Match’ campagne vorm gaf. Klik hier voor meer details.

“Weet je wát pas belachelijk is? Tekst op het internet! Wie wil er nou tekst lezen van een beeldscherm;  een digitale brochure? Op het internet horen filmpjes en plaatjes!”

Dit is een gedurfde uitspraak over het internet. Niet mijn uitspraak, maar wel eentje die ik inspirerend vond. Hij komt van een leraar van mijn vriend (welke ook Communicatie studeerd). Ik geloof niet dat deze man daadwerkelijk tegen tekst was maar dat hij hiermee zijn studenten uitdaagde om verder te kijken. Ik weet niet of het hem was gelukt al zijn studenten te enthousiasmeren, maar mijn vriend zeker wel.

Het probleem met filmpjes is echter dat ze een lange laadtijd nodig hebben, zeker wanneer de hele website een film is. Echter, de trend wil dat we daar toch steeds meer naar toe gaan. Zo bestaan er al podcasts en filmpjes in salesletters. Ook Adobe speelt in op het toenemende gebruik van filmpjes met haar nieuwe CS3. Klik hier voor een videopresentatie.

Om zelf niet ontzettend achter te blijven, heb ik besloten om een fotoalbum online te zetten en eens uit te zoeken hoe ik film zou kunnen gebruiken in deze blog.

            Nu kun je dus niet alleen over mij lezen in de ‘over mijzelf’ pagina, maar ook plaatjes zien in de gele link ‘mijn foto’s op Flickr’ genaamd. Als je dan nog niet kunt zeggen dat je me kent…   In de loop van de tijd wil ik ook foto’s van andere dingen gaan plaatsen, zoals bijvoorbeeld van leuke campagnes. De filmpjes zijn daarentegen nog even afwachten, dus voorlopig blijkt het nog bij you-tube filmpjes.

Vandaag een leuk filmpje over een wel erg behulpzame jongeman…verdacht behulpzaam…volgens veel mannen misschien zelfs wel geniaal behulpzaam…